Στο ήσυχο δρομάκι της Χαρίσης 6, το σπίτι του αριθμού 6 ανοίγει κάθε μέρα (εκτός Παρασκευής) τις πόρτες του, από τις 16.00 έως τις 20.00 για όποιον το έχει ανάγκη. Τα τραπέζια του, στρωμένα με καφέ καρό τραπεζομάντηλα, φιλοξενούν καθημερινά 150 ανθρώπους που φτάνουν μέχρι και από τον Πειραιά. Το URBANORAMA συνάντησε τον Παναγιώτη Κοκκότη και τη Μαρία Αλεξανδροπούλου στην αυλή του 6 και μας είπαν λίγα λόγια για την κοινωνική τραπεζαρία.
Η ιδέα της τραπεζαρίας υπήρχε εδώ και χρόνια, ήταν ιδέα του Τάσου Σμετόπουλου, του ιδρυτή της Steps. To είχαμε συζητήσει επανειλημμένως και φέτος αποφασίσαμε να το κάνουμε πράξη. Για τον λόγο αυτό, η Μαρία Αλεξανδροπούλου κι εγώ, φτιάξαμε μια δεύτερη ΑΜΚΕ, την Τol Εressëa, και σε σύμπραξη με την ΑΜΚΕ του Τάσου, την Steps, ανοίξαμε το 6 που λειτουργεί από 14 Σεπτεμβρίου του 2024.
"Μετά τον πρώτο μήνα, έχουμε βρεθεί ήδη σε ένα σημείο που δεν μπορούμε να εξυπηρετήσουμε όλον τον κόσμο που έρχεται. Δηλαδή το φαγητό που διαθέτουμε είναι 150 με 160 μερίδες ημερησίως, αυστηρά μία μερίδα στον καθένα όχι επειδή το θέλουμε εμείς αλλά επειδή μας έχει αναγκάσει η συνθήκη, και έτσι κάθε μέρα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το να «διώχνουμε» κάποια άτομα γιατί έχει τελειώσει το φαγητό πριν τις οκτώ που κλείνουμε. "
Ανάγκη για φαγητό υπάρχει και υπήρχε πάντα στους δρόμους. Απλά το 6 είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Είναι μια κατάσταση που αντιμετωπίζαμε πάντα. Το λέω γιατί είμαι ιδρυτικό μέλος της συλλογικής κουζίνας Mano Aperta που λειτουργεί εδώ και εννιά χρόνια και μοιράζουμε φαγητό στο δρόμο επίσης. Και έτσι γνωριστήκαμε και με τον Τάσο. Η ιδέα της τραπεζαρίας που είχε πάντα ο Τάσος είναι ότι είχαμε βαρεθεί να βλέπουμε κόσμο να τρώει φαγητό καθισμένος σε πεζούλια κάτω από συνθήκες οι οποίες είναι επισφαλείς. Μετά από ένα μήνα λειτουργίας της τραπεζαρίας έχουμε ανακαλύψει ότι αυτό το απλό, το ότι έρχονται δηλαδή σε ένα χώρο όπου τους σέβονται, που τους μιλάνε ευγενικά, τους εξυπηρετούν (γιατί το φαγητό τους σερβίρεται), που είναι καθαρά (γιατί η καθαριότητα σε πάρα πολλές δομές/οργανώσεις δεν είναι πάντα κάτι το αυτονόητο), τα εκτιμούν και μας το λένε, ότι έρχονται δηλαδή εδώ για το περιβάλλον. Οπότε πιστεύω ότι έχει πετύχει ήδη σαν σκέψη και μένει τώρα μόνο να δούμε πώς θα το διαχειριστούμε και πώς μπορούμε να το εμπλουτίσουμε. Υπάρχει ήδη δεύτερος όροφος πάνω που είναι ανεκμετάλλευτος και υπάρχουν υπηρεσίες που μπορείς να παρέχεις δωρεάν σε κάποιους ανθρώπους, νομικές, φορολογικές, για ένα Ε9, για έναν κλειδάριθμο, πάρα πολύ δύσκολες καταστάσεις για ανθρώπους που βρίσκονται στο δρόμο. Χρειάζονται γιατρούς που φροντίζουν κυρίως τραύματα που έχουν προκληθεί είτε από τη «χρήση» είτε από τις συνθήκες διαβίωσης στο δρόμο, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολογικές υπηρεσίες που μπορείς να προσφέρεις. Υπάρχουν πράγματα που μπορείς να κάνεις, άπειρα, μέχρι και πλυντήριο για τα ρούχα τους. Το πάμε σιγά σιγά γιατί είναι και ένα πράγμα που απορροφά μεγάλη ποσότητα εξόδων για να λειτουργεί σε καθημερινή βάση.
.jpg)
Πρωταρχικός μας στόχος είναι να κάνουμε την τραπεζαρία βιώσιμη σε βάθος χρόνου, να μπορούμε να εξασφαλίσουμε τα έξοδα τα οποία απαιτεί. Και αυτός είναι ο λόγος που θα αρχίσουμε να διαθέτουμε τον χώρο για διοργάνωση εκδηλώσεων, από πάρτυ μέχρι βιβλιοπαρουσιάσεις, εννοείται σε ώρες εκτός λειτουργίας της τραπεζαρίας. Έχουμε εξοπλισμό, ηχεία, κονσόλες κλπ, και μπορεί κάποιος που θέλει να κάνει μια βιβλιοπαρουσίαση, να κάνει εδώ το event του και ό,τι χρήματα βγουν από αυτό θα πάνε προφανώς για την κάλυψη των εξόδων της τραπεζαρίας.
