Στην παρούσα φάση, το πολιτικό κλίμα στην Κωνσταντινούπολη είναι ιδιαίτερα τεταμένο, χαρακτηριζόμενο από εκτεταμένες διαμαρτυρίες. Η σύλληψη και κράτηση του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου, έχει πυροδοτήσει ένα κύμα διαμαρτυριών σε όλη την πόλη και τη χώρα. Ο Ιμάμογλου, εξέχουσα μορφή του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), θεωρείται βασικός αντίπαλος του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η σύλληψη θεωρείται ευρέως ως πολιτικά υποκινούμενη, ιδιαίτερα καθώς συνέβη λίγο πριν το CHP τον προτείνει επίσημα ως υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Οι κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν, οι οποίες περιλαμβάνουν ισχυρισμούς για διαφθορά και διασυνδέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις, αμφισβητούνται έντονα από τους υποστηρικτές του, ενώ πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο πραγματικός στόχος της κίνησης αυτής είναι να μπορέσει η κυβέρνηση να πάρει τον έλεγχο του Μητροπολιτικού Δήμου Κωνσταντινούπολης (iBB) διορίζοντας έναν κρατικό επίτροπο.
Στην Κωνσταντινούπολη έχουν ξεσπάσει μαζικές διαδηλώσεις, με χιλιάδες ανθρώπους να βγαίνουν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή και την απογοήτευσή τους. Οι διαδηλωτές θεωρούν τη σύλληψη ως επίθεση στη δημοκρατία και ως προσπάθεια φίμωσης των φωνών της αντιπολίτευσης, ενώ ο ίδιος ο Ιμάμογλου ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει νομικά κατά της απόφασης. Την ίδια στιγμή που υπάρχουν αναφορές για συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, με πολλές συλλήψεις, το CHP τον έχει ανακηρύξει επίσημα ως τον υποψήφιό του για την προεδρία.
Η άνοδος του Ιμάμογλου, ιδιαίτερα η νίκη του στις δημοτικές εκλογές της Κωνσταντινούπολης το 2019, αντιπροσώπευσε ένα σημαντικό πισωγύρισμα για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚ) του Ερντογάν. Το κόμμα ΑΚ είχε τον έλεγχο της Κωνσταντινούπολης για 25 χρόνια, καθιστώντας τη νίκη του Ιμάμογλου συμβολικό και πολιτικό πλήγμα. Οι τρέχουσες ενέργειες εναντίον του Ιμάμογλου θεωρούνται από πολλούς ως προσπάθεια εξουδετέρωσης ενός ισχυρού πολιτικού αντιπάλου. Επίσης, έχει αναφερθεί ότι η εγκυρότητα του πανεπιστημιακού τίτλου του Ιμάμογλου έχει αμφισβητηθεί και ότι το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης έχει ακυρώσει τον τίτλο του.
Είναι προφανές ότι την αντίδραση του λαού έναντι του καθεστώτος Ερντογάν προκάλεσε το έλλειμμα δημοκρατίας, με αφορμή την αυταρχική συμπεριφορά του προέδρου έναντι του κυριότερου πολιτικού του αντιπάλου στην προσπάθεια εξουδετέρωσής του. Ωστόσο στους λόγους που υποκινούν τα πλήθη θα ήταν λάθος να μην περιληφθούν τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Με την τουρκική λίρα σε σταδιακή υποτίμηση από την περίοδο της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, η οικονομική δυσπραγία των πολιτών με την ακρίβεια στην καθημερινότητα να χτυπάει κόκκινο, οπωσδήποτε ρίχνει λάδι στη φωτιά που άναψε η δίωξη του Ε. Ιμάμογλου. Παράλληλα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας ανατροφοδοτούμενα από την πολιτική αστάθεια των τελευταίων ημερών προκαλούν ισχυρό πλήγμα στην τουρκική λίρα, που από την Τετάρτη, ημέρα σύλληψης του Ιμάμογλου, γνώρισε τη χειρότερη εβδομάδα της μετά το 2023 με πτώση 4%. Το πού μπορεί να φτάσει ο Ερντογάν προκειμένου να εξοντώσει τον πολιτικό του αντίπαλο, πέραν των άλλων, καταδεικνύουν και οι ενέργειες της Κεντρικής Τράπεζας, που ελέγχεται από αυτόν.
Η Κεντρική Τράπεζα πούλησε περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε συνάλλαγμα, για να λάβει μέτρα ρευστότητας, να περιορίσει τη μεταβλητότητα και να μειώσει την αθρόα ζήτηση ξένων νομισμάτων και τις επακόλουθες εκροές από τις καταθέσεις λίρας, ενώ παράλληλα προχώρησε σε ξαφνική αύξηση-σοκ του επιτοκίου μιας ημέρας (overnight) στο 46% για τη στήριξη της λίρας!
Εννοείται πως όλα τα παραπάνω στα καθ’ ημάς προκαλούν έντονη ανησυχία, τόσο όσον αφορά τα εθνικά μας θέματα, όσο και οικονομικά ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών. Ανησυχία όπως είναι φυσικό δημιουργεί και η αμηχανία της Δύσης απέναντι στα τεκταινόμενα.
Προς το παρόν την κοινή γνώμη καθησυχάζουν οι παρεμβάσεις διεθνών οργανισμών και ομάδων υποστηρικτικών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν εκφράσει ανησυχία για τις εξελίξεις στην Τουρκία, ζητώντας σεβασμό των δημοκρατικών αρχών και του κράτους δικαίου, καθώς και του δικαιώματος του τουρκικού λαού στην ειρηνική διαφωνία.
