Ο κόσμος γίνεται μάρτυρας ενός νέου κύματος διαδηλώσεων, που οδηγούνται από ένα κοινό αίσθημα απογοήτευσης προς τις πολιτικές ελίτ και την οικονομική δυσπραγία. Αν και γεωγραφικά απομακρυσμένα, τα πρόσφατα γεγονότα στη Γαλλία και το Νεπάλ αναδεικνύουν ένα παρόμοιο μοτίβο λαϊκής δυσαρέσκειας, που συχνά πυροδοτείται από μια συγκεκριμένη κυβερνητική ενέργεια και ενισχύεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Στη Γαλλία, το κίνημα «Bloquons Tout» (Μπλοκάρουμε τα Πάντα) αναδύθηκε από τον ψηφιακό κόσμο στα μέσα του 2025 ως μια απάντηση από τη βάση στις προτεινόμενες κυβερνητικές πολιτικές λιτότητας. Το κίνημα, που ευθυγραμμίζεται σε μεγάλο βαθμό με την πολιτική αριστερά, κάλεσε σε πανεθνικό «μπλακ-άουτ» στις 10 Σεπτεμβρίου 2025. Στόχος του ήταν ένα πλήρες μπλοκάρισμα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για έναν προϋπολογισμό που περιελάμβανε σημαντικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, πάγωμα των συντάξεων και κατάργηση εθνικών αργιών.
Το κίνημα, το οποίο έχει συγκριθεί με τα «Κίτρινα Γιλέκα», διαφοροποιήθηκε από το νεότερο, πιο αριστερό δημογραφικό του και την εστίασή του σε συλλογικά και περιβαλλοντικά ζητήματα. Παρά την έλλειψη επίσημης υποστήριξης από μεγάλα συνδικάτα, προσέλκυσε την υποστήριξη αριστερών πολιτικών προσωπικοτήτων και κινητοποίησε χιλιάδες άτομα. Την ημέρα της δράσης, διαδηλωτές απέκλεισαν δρόμους, έβαλαν φωτιές και συγκρούστηκαν με την αστυνομία σε μια επίδειξη οργής που λειτούργησε ως «βάπτισμα του πυρός» για τον νέο πρωθυπουργό της Γαλλίας.
Την ίδια στιγμή, χιλιάδες μίλια μακριά στο Νεπάλ, ένα παρόμοιο κύμα λαϊκής οργής έχει κατακλύσει τη χώρα. Οι διαδηλώσεις, που συχνά αποκαλούνται «κίνημα της Gen Z», πυροδοτήθηκαν αρχικά από την κυβερνητική απαγόρευση πολλών εφαρμογών κοινωνικής δικτύωσης. Ωστόσο, η απαγόρευση ήταν απλώς ο καταλύτης για μια βαθύτερη, πιο συστημική απογοήτευση.
Οι νέοι Νεπαλέζοι, που ενηλικιώθηκαν σε μια δημοκρατική δημοκρατία που απέτυχε να εκπληρώσει τις υποσχέσεις της, διαμαρτύρονται για τη χρόνια πολιτική αστάθεια, τη διαφθορά και την έλλειψη οικονομικών ευκαιριών. Μια viral καμπάνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το «Nepo Kid», αποκάλυψε τον πολυτελή τρόπο ζωής των παιδιών της πολιτικής ελίτ, μια έντονη αντίθεση με την εκτεταμένη φτώχεια και την ανεργία που μαστίζει τη χώρα. Οι διαδηλώσεις έχουν εξελιχθεί σε μια ολοκληρωμένη κρίση, οδηγώντας στην παραίτηση του πρωθυπουργού, σε θανατηφόρες συγκρούσεις με την αστυνομία και στην ανάπτυξη του στρατού για την αποκατάσταση της τάξης.
Ενώ οι άμεσοι λόγοι για τις διαδηλώσεις στη Γαλλία και το Νεπάλ είναι διαφορετικοί—η λιτότητα στη μία περίπτωση, η απαγόρευση μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην άλλη—οι υποκείμενοι παράγοντες είναι εξαιρετικά παρόμοιοι. Και τα δύο κινήματα χαρακτηρίζονται από μια βαθιά απόρριψη μιας πολιτικής τάξης που θεωρείται αποκομμένη, διεφθαρμένη και αδιάφορη για τους αγώνες των απλών ανθρώπων. Είναι κινήματα από τη βάση, χωρίς ηγεσία, που έχουν χρησιμοποιήσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να οργανωθούν και να διαδώσουν το μήνυμά τους. Αυτή η τάση, που παρατηρείται επίσης σε πρόσφατες διαδηλώσεις στη Σρι Λάνκα και το Μπαγκλαντές, υποδηλώνει ένα παγκόσμιο μοτίβο λαϊκής απογοήτευσης με το status quo.
Και στις δύο περιπτώσεις, μια νέα γενιά ακτιβιστών εκφράζει τη δυσαρέσκειά της με ένα πολιτικό σύστημα που πιστεύουν ότι τους έχει απογοητεύσει. Το «Bloquons Tout» και οι διαδηλώσεις στο Νεπάλ δεν αφορούν μόνο μία πολιτική ή έναν συγκεκριμένο νόμο· αφορούν μια απαίτηση για θεμελιώδη αλλαγή και μια πιο δίκαιη κοινωνία. Καθώς αυτά τα κινήματα συνεχίζουν να εξελίσσονται, λειτουργούν ως μια ισχυρή υπενθύμιση της αλληλεξάρτησης της παγκόσμιας δυσαρέσκειας και της αυξανόμενης δύναμης της ψηφιακά καθοδηγούμενης πολιτικής ανυπακοής.
