Το URBANORAMA βολτάρει και προτείνει τις βόλτες του! Βόλτες μικρές, μεγάλες και κυρίως τεράστιες. Βόλτες των ποδιών, του μυαλού, του ματιού, το URBANORAMA σου δείχνει και τι βλέπει! Πότε ψηλά, πότε χαμηλά, πότε στο ύψος του ματιού, χαζεύει, περπατάει, χοροπηδάει, γεύεται, «διαβάζει» την πόλη. Συλ λα βι σε μου Α θη να.
Τι σχέση έχει ο Michel Breal, το κάστρο του Windsor, η Ulen και οι ύπουλοι μυθιστορηματικοί αρουραίοι που κρύβονται στις καλαμιές με το «Πεσμένο 12»; Η περιοχή του Μαραθώνα, κατ’ αρχάς, γέννησε τον Μαραθώνιο, έναν αγώνα δρόμου 42.195 μέτρων, ένα παγκόσμιο σύμβολο της ανθρώπινης θέλησης. Το 490 π.Χ. ο ημεροδρόμος Φειδιππίδης έτρεξε από το πεδίο της μάχης μέχρι την Αθήνα, οπλισμένος και τραυματισμένος, για να αναγγείλει τη νίκη των Ελλήνων επί των Περσών. Φτάνοντας, πρόλαβε να πει το περίφημο «νενικήκαμεν», προτού πέσει νεκρός από την εξάντληση. Αυτή η πράξη αυτοθυσίας ενέπνευσε τον Γάλλο φιλόλογο Michel Breal να προτείνει τη συμπερίληψη ενός δρόμου αντοχής στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, στους οποίους η απόσταση ήταν περίπου 40 χιλιόμετρα. Το 1908, όμως, στο Λονδίνο, η διαδρομή σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ξεκινά από το Κάστρο του Windsor και να τερματίζει στο στάδιο White City, κάνοντας τη διαδρομή 26 μίλια και 385 γιάρδες, δηλαδή 42.195 μέτρα, ως έχει σήμερα. Η Ulen σε συνεργασία με την Τράπεζα Αθηνών ξεκίνησε το 1926 το έργο του φράγματος της λίμνης του Μαραθώνα, καθώς η Αθήνα προσπαθούσε να διαχειριστεί την απότομη αύξηση του πληθυσμού μετά τη μικρασιατική καταστροφή, «ντύνοντάς» το εξωτερικά με λευκό πεντελικό μάρμαρο, καθιστώντας το παγκοσμίως μοναδικό. Τέλος, το 1992 κυκλοφορεί ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του Γιάννη Ξανθούλη, «Η εποχή των καφέδων», με τη φανταστική περιοχή «Πεσμένο 12» στον Μαραθώνα (από μια πεσμένη ταμπέλα με τον αριθμό 12) να αποτελεί το καλοκαιρινό σκηνικό της δράσης, όταν η δράση μεταφέρεται στο τότε «σήμερα», από τη δεκαετία του 1950.
Και τι σχέση έχουν όλα αυτά με εμάς; Έχουν και παραέχουν. Γιατί εκεί ακριβώς δίπλα, στον Μαραθώνα, λειτουργώντας σαν επίνειό του, βρίσκεται η Σκάλα Μαραθώνα, ένας μικροσκοπικός οικισμός που πιάνεται χέρι-χέρι με τον νότιο Ευβοϊκό και την εύφορη πεδιάδα και περπατάνε νωχελικά για 2,5 με 3 χιλιόμετρα. Αφήστε τους άλλους να πηγαίνουν για μπάνιο το καλοκαίρι. Ο χειμώνας είναι η καλύτερη εποχή του. Όταν ο ουρανός είναι γκρίζος και τα παντοπωλεία πουλάνε ξεχασμένα κουβαδάκια, τα καυτά τηγανητά καλαμαράκια παρηγορούν από την παγωνιά, τα αρμυρίκια μουρμουρίζουν τα μυστικά της ρηχής θάλασσας, ενώ οι καλλιεργητές της γης με τα dastar τους ποδηλατούν στους λασπωμένους παράλληλους χωματόδρομους που οδηγούν στην παραλία για χαμομήλι με σακχαρωμένο μέλι ανθέων. Μυστηριώδης και παγωμένη είναι η καλύτερη εκδοχή του μικροσκοπικού οικισμού. Δεν θα δείτε τους μοχθηρούς αρουραίους του «Πεσμένου 12», αλλά αν μια πονηρή γατούλα τριφτεί στα πόδια σας, σταματήστε, μπορεί να σας πει ένα αρχαίο παραμύθι.
